menu

Ik wil een maatje worden
Ik wil een maatje
Scroll verder

Wat is een maatje?

Een maatje is een vrijwilliger die één-op-één gekoppeld is aan iemand die op bepaalde punten in het leven even een coach, mentor of maatje nodig heeft. Op deze website vind je een overzicht van alle maatjesprojecten in Nijmegen, zodat je gemakkelijk het project of de persoon kunt vinden die bij jou past.

Bekijk de video

Bekijk nog 2 andere video's

Vrijwilliger Erik Plat vertelt over zijn ervaring als taalmaatje bij Het Gilde project Samenspraak.

Verhalen

Sabine is vrijwilliger bij buddyzorg. Eén keer per week gaat ze langs bij haar buddy. Ze praten samen. Over koetjes en kalfjes, maar ook over zwaardere onderwerpen. Daar hebben ze beiden wat aan: "Ik zie dat mijn buddy vooruit gaat, dat geeft me enorm veel voldoening".

Vrijwillige maatjes van Humanitas Nijmegen e.o. bieden ondersteuning aan mensen die zich eenzaam voelen. Vanwege corona waren persoonlijke ontmoetingen tijdelijk vervangen door telefonisch en digitaal contact. Nu kunnen koppels elkaar voorzichtig aan weer ontmoeten. Samen zoeken ze uit hoe de deelnemer een groter sociaal netwerk kan krijgen.

"Ik vond het spannend, maar het klikte goed!"

Jeroen Pol heeft als kind een niet-aangeboren-hersenletsel (NAH) opgelopen. Hij heeft daardoor weinig energie en is snel overprikkeld. Om zijn netwerk uit te breiden heeft hij de Hulpdienst gebeld.

Bekijk nog 3 andere verhalen

“Ik ben geen hulpverlener, maar echt een maatje; ik loop gewoon een stukje mee.”

Sabine is vrijwilliger bij buddyzorg. Eén keer per week gaat ze langs bij haar buddy, iemand die fysiek en mentaal kwetsbaar is en liever niet bij naam wordt genoemd. Door corona zijn activiteiten buitenshuis niet meer mogelijk – op een korte wandeling na. ‘We praten vaak gewoon over koetjes en kalfjes, de dagelijkse beslommeringen. “Gewoon” is van grote waarde voor mijn buddy. Samen naar een situatie kijken geeft meer overzicht en perspectief.’

Een goede match

Regelmatig praten ze ook over persoonlijke vraagstukken. Over problematische familiebanden, een zwaar verleden en over zelftwijfel. ‘Om open te kunnen zijn over dit soort onderwerpen, is gelijkwaardigheid erg belangrijk. Een goede match is dan essentieel. Dat is in ons geval uitstekend gelukt! Vanaf het eerste moment hadden we een goede klik’, vertelt Sabine. Ook haar buddy zegt hierover: ‘Het is gewoon heel erg fijn om te weten dat er regelmatig iemand langs komt die tijd heeft voor mij en begrip heeft voor alles wat ik meemaak. Er is een hele goede match gemaakt en dat is wel heel erg belangrijk’.


Openheid en vertrouwen
‘Door die goede match kan ik ook best open zijn over bepaalde delen van mijn persoonlijke leven; over onderwerpen waar we beiden mee te maken hebben. Dat schept een band en geeft ruimte voor meer openheid en vertrouwen vanuit mijn buddy. Omdat ik geen deel uitmaak van het systeem en toch dat vertrouwen geef, kan ik mijn buddy op een laagdrempelige manier helpen successen te behalen. Als we bijvoorbeeld niet alleen over zware dingen praten, maar ook hebben gelachen, is dat van grote waarde voor mijn buddy. Ik zie langzaam steeds meer zelfvertrouwen groeien: mijn buddy durft beslissingen te nemen en zelf richting te geven aan het leven.’


Meer dan vrijwilligerswerk
‘Zien dat mijn buddy vooruit gaat, daar doe ik het voor. Het geeft me enorm veel voldoening. Ik heb gevoel dat ik écht een verschil maak. In het verleden heb ik ook ander vrijwilligerswerk gedaan, meer gericht op activiteitenbegeleiding. Maatje zijn geeft mij persoonlijk veel meer voldoening, omdat het is gericht op inhoud en je echt een band met iemand creëert. Ik zou het iedereen aanraden!’, aldus Sabine. 

Humanitas Nijmegen e.o. regelt een maatje!

Zo ook Suzanne (22) en Anneloes (31). Zij leerden elkaar ruim een half jaar geleden kennen. Eerst spraken ze af in een café om gezellig bij te praten, onder het genot van een glaasje thee. Vanwege corona stapten ze tijdelijk over op videobellen. Suzanne volgt een opleiding op het ROC en vond het moeilijk om contact te leggen met leeftijdsgenoten. Via Humanitas leerde ze Anneloes kennen. Anneloes heeft een drukke baan, maar vindt het belangrijk om als maatje iets bij te kunnen dragen. Suzanne legt uit waar Anneloes haar bij ondersteunt: “Ik weet soms niet goed hoe ik dingen kan formuleren in een Whatsapp als ik een afspraak met iemand wil maken, of hoe ik een gesprekje kan aanknopen. Het is fijn als er dan iemand met je meedenkt en tips geeft.”

Het leven van Suzanne is behoorlijk veranderd in het afgelopen halfjaar. Ze heeft inmiddels contact met een groep jongeren. Vóór corona sprak ze met een aantal van hen regelmatig af om bijvoorbeeld een spelletje te doen, te kletsen of naar het café te gaan. Straks gaat ze dat weer voortzetten. “Suzanne pakte dingen heel snel op en kreeg een steeds vollere agenda. Het was soms moeilijk om een afspraak met haar te plannen, omdat ze het zo druk had”, vertelt Anneloes lachend. Suzanne: “Ik ben blij dat ik Anneloes heb leren kennen. Het klikt tussen ons, ik heb nieuwe vrienden en mijn zelfvertrouwen is gegroeid.”

Voel je je eenzaam, of ken je iemand die graag een maatje wil om te helpen bij het uitbreiden van het sociale netwerk? Laat het ons dan weten. Heb je interesse om maatje te worden of wil je meer informatie? Neem contact op met: Ans Aerts, tel. 06 49758011, a.aerts@humanitas.nl.
Meer info: www.humanitas.nl/afdeling/nijmegen-en-omstreken
of: www.facebook.com/humanitasnijmegen
[foto: Anneke Hymmen]

"Ik vond het spannend, maar het klikte goed!"

‘Op vijfjarige leeftijd heb ik door een auto-ongeluk hersenletsel opgelopen. Pas veel later, op mijn achttiende, werd duidelijk wat er met me aan de hand was. Ik heb nog geprobeerd om te studeren, maar dit bleek te hectisch en te zwaar. Ik heb moeite me te concentreren, heb last van vermoeidheid en ik ben overgevoelig voor prikkels en geluid. Eten in een druk restaurant bijvoorbeeld, is voor mij geen optie. Ik kan een half uur iets ondernemen, en daarna moet ik rusten. Door de omstandigheden woon ik nu met mijn moeder samen.

Op een gegeven moment, dat was in 2016, voelde ik de behoefte om ook eens met iemand anders te praten, en mijn sociale netwerk uit te breiden. Een ambulant begeleider van ‘Professionals in NAH’ kwam met het idee de Hulpdienst te bellen met een gezelschapsvraag, en dat leek me leuk. Ik wilde vaker wandelen in de natuur, koffie drinken en praten over milieuzaken en politiek.

Na een gesprek met een medewerker van de Hulpdienst, kwam een paar weken later een vrijwilliger uit de buurt kennismaken. Ik vond het spannend, maar het klikte goed. We zien elkaar, inmiddels al ruim 4 jaar, wekelijks en praten over van alles en nog wat. Al is het slechts een moment in de week, ik voel dat het wat toevoegt aan mijn leven. Het maakt me vrolijker en geeft betekenis aan mijn dag.’


Meer informatie over Hulpdienst Nijmegen: www.hulpdienstnijmegen.nl / 024-3228280

Tessa: een maatje en hulpmiddel

We beleven onzekere tijden door het coronavirus. De dagbesteding en het wijkrestaurant zijn minder open, hulp is minder beschikbaar en sociaal contact beperkt. Voor ouderen met beginnende dementie is het resultaat van de coronamaatregelen nu veelal: nog minder contact en structuur in de dag. Tessa spreekt korte berichtjes uit, die gemakkelijk vooraf via een app in worden gesteld door de mantelzorger. Op deze manier zorgt zij voor ondersteuning bij de nieuwe dagstructuur, een herinnering aan belangrijke zaken, en een lief woordje van een ‘maatje’ in huis. Zo is Tessa voor mantelzorgers een hulpmiddel om, in deze coronatijd, verbonden te blijven op een veilige afstand. Meer weten of aanmelden? Lees hier meer over robotmaatje Tessa

Maatjes in het nieuws!

In deze gekke tijden zijn er meer mensen dan ooit die wel een maatje kunnen gebruiken. Coronahelpers helpen daarbij! Op dit nieuwe online platform vinden maatjes en mensen die behoefte hebben aan een maatje elkaar. En dat is natuurlijk nieuwswaardig. Huis-aan-huis krant De Brug vond dat ook! Lees er meer over en neem een kijkje op coronahelpersgelderland.nl

“Wat wij samen hebben, gaat nooit meer over!”

We hebben echt een klik, ik ben met Diny echt vriendinnen geworden. Voor mij is een vriendin iemand waar je iets mee gemeen hebt. Ik ben nu al bijna 10 jaar met Diny. Het klikt gewoon heel goed, het is altijd gezellig, ik kijk naar haar bezoekjes uit. Diny is gek op mijn kinderen, en komt eens in de 2 weken bij me langs.

 

Mijn kinderen hebben ook van alles wat anderen, zoals mijn familie, niet altijd begrijpen. Zij snapt dat vanuit haar situatie heel goed. Ik heb verder geen idee wat haar diagnose is, daar praten we ook niet over. Zonder label kijk je ook anders naar elkaar. 

We kunnen goed praten met elkaar. Zij is ook jong van geest, ook al loopt ze tegen de 70. In het begin was het even aftasten, ik werkte toen full time en kwam in de avonduren bij haar. Voor haar was het lastig om ’s avonds de deur uit te gaan. Als je zo bij een vreemde in de kamer komt, heb je niet meteen de grootste verhalen. Eerst kletsten we wat over programma’s die we allebei leuk vonden. Als je met iemand een band wil opbouwen, moet je ook wat van jezelf geven. Iemands kamer geeft al veel aanknopingspunten.  Je probeert iemand op zijn gemak te stellen en een beetje te kijken wat je gezamenlijke hobby’s zijn. Later komen er meer persoonlijke dingen bij. Nu is ze gewoon heel erg vertrouwd.

Toen ik kinderen kreeg , kwam Diny ’s middags bij mij. De kinderen zijn dol op haar. Ze stoeien, rollen op de grond. Het is altijd gezellig, iedereen heeft een leuke middag.

Ze is ook bij me op kraamvisite geweest, dan zie je d’r genieten. Bij een groot feest van haar broer ben ik als maatje met haar meegegaan. Alleen gaan is spannend voor haar, maar samen durft ze wel. Dat vind ik ook heel knap van haar.

Het was niet mijn hoofddoel, maar het is wel fijn om te zien hoe ze vooruitgegaan is. Ze is zó veel gegroeid, ze doet nu ook zelf vrijwilligerswerk. Het ging allemaal wel heel langzaam, duurt echt jaren.

Je moet gewoon een band krijgen dan gaat de rest vanzelf.

 

 

Nieuws